Pod koniec stycznia obchodzimy dzień babci i dziadka. Jedni z nas pełnią już te role, inni zbliżają się właśnie do tego etapu życia, jeszcze inni mają go jeszcze przed sobą.

W świecie, gdzie dominuje kult młodości piękna i siły, perspektywa zostania babcią lub dziadkiem, może budzić obawy, a czasami i przerażenie. Jedne i drugie są nie uzasadnione, bo babcia i dziadek, to bardzo ważne osoby w życiu całej rodziny. Osoby, które wychowały już jedno pokolenie, a teraz stoją z boku i wspierają młodszych od siebie w wychowywaniu tych najmłodszych. Ci najmłodsi z kolei czerpią od nich coś, czego nie da im nikt inny. Babcie i dziadkowie są niezastąpieni w życiu wnuków.

Łańcuch pokoleń

To babcie i dziadkowie, dają wnukom wyobrażenie o przekazywaniu życia z pokolenia na pokolenie. Maluchy nie od razu to rozumieją, ale szybko zaczynają czuć, że rodzina to jakaś ciągłość. Dzisiejsze babcie i dziadkowie, są o wiele młodsi od tych, których wnuki są już dorosłe. Tak więc, w wielu rodzinach, wnuki mogą się cieszyć obecnością prababć i pradziadków. To wzmacnia ich świadomość, że nie wzięli się z nikąd, że są częścią potężnego łańcucha pokoleń, najmłodszymi gałązkami dobrze zakorzenionego drzewa.

Rzeka życia

Obcowanie z dziadkami uczy dziecko, że życie składa się z wielu etapów. Dziecko bacznie obserwuje każdy z nich. Wie, że samo jest dzieckiem i że żyje na świecie dość krótko. Rodzice żyją dłużej, są dorośli i na tym etapie życia zajmują się dziećmi i pracą. Babcia i dziadek żyją najdłużej, najwięcej wiedzą o świecie, pamiętają czasy, których nie pamiętają dzieci, ani rodzice. Potrafią opowiadać o wielu ciekawych rzeczach. Są starsi, mają dużo lat i dlatego są słabsi i często chorują. Dzięki rodzicom, dziecko nie boi się dorosłości. Dzięki babciom i dziadkom, nie odczuwa lęku przed starością.

Najcenniejsze prezenty

Babcia i dziadek są tymi ludźmi, którzy, ze względu na swój wiek i ograniczoną aktywność, mogą dać wnukom najcenniejsze prezenty. Prezenty te, to gotowość poświęcania im czasu, gdy tylko tego potrzebują. To cierpliwość i tolerancja, których czasem brakuje zapracowanym, zagonionym i przemęczonym rodzicom. To nieustanna chęć do bycia i zabawy z wnukami. To chęć zabierania ich w ciekawe miejsca i organizowania wielu przyjemności. Nie na darmo mówi się przecież, że rodzice wychowują dzieci, a dziadkowie je kochają.

Spoglądanie wstecz

Dzięki rodzicom, dziecko zna i rozumie teraźniejszość. Dzięki babciom i dziadkom sięga w przeszłość i ma jej głębszą świadomość. To oni przecież opowiadają mu o czasach, które dawno już minęły. To oni uświadamiają mu różnice między tym co było, a tym co jest. To u nich może zobaczyć rzeczy, których nie ma gdzie indziej: adapter z czarnymi płytami, stacjonarny telefon z dużą słuchawką i kablem, aparat fotograficzny na kliszę, czajnik z gwizdkiem, magnetofon i wiele innych ciekawostek. Szafy u babci i dziadka są przepastne i kryją w sobie wiele niespodzianek.

Czas wolny

Babcie i dziadkowie są mistrzami w zagospodarowywaniu wolnego czasu wnuków. Z babcią można oglądać stare albumy ze zdjęciami i słuchać ciekawych opowieści rodzinnych. Dziadek zabiera do ZOO, bierze ze sobą na ryby, pozwala pomagać przy porządkach w garażu i majsterkowaniu. Babcie i dziadkowie wprowadzają wnuki w trochę inny świat i za to najbardziej są kochani.

Źródło pogody i spokoju

Wychowywanie dzieci to trudna sztuka. Związane z nią trudy, często odbijają się na twarzach rodziców i wpływają na ich zachowanie. Poczucie odpowiedzialności za dzieci, bywa źródłem stresu, a ten z kolei może powodować napięcia na linii styku rodzic dziecko. Babcie i dziadkowie mają wyluzowany stosunek do wnuków. Stresy bycia rodzicami mają już za sobą. Wiek i doświadczenie życiowe, pozwala im podchodzić z odpowiednim dystansem do wielu spraw. Wszystko to sprawia, że są oni dla wnuków, prawdziwą szkołą mądrości, pogody ducha i spokoju. Nic dziwnego, że wiele wnuków, trudne sprawy z rodzicami, załatwia przez babcie i dziadków.